نگاهی به آشوب های روزهای گذشته نشان از تلاش سازمان یافته ای برای به ریختگی اوضاع اجتماعی و سیاسی کشور عزیزمان ایران دارد.
از احساسات وطن دوستانه مردم سوء استفاده می کنند و با شعارهای آزادیخواهانه و عدالت طلبی که همشان شعاری بیش نیستند و هیچکدام در اعمالشان دیده نمی شوند تعداد معدودی از جوانان و دانشجویان (که البته آنها هم از سر ناآگاهی وارد معرکه شدند) را به خیابانها می کشانند و بعد به ضرب گلوله (که تحقیقات اخیر نشان میدهد گلوله پرتاب شده به سمت خانم ندا صالحی از صلاحهای نیروی انتظامی و امنیتی شلیک نشده است بلکه از سلاح هایی است که قاچاقی به کشور وارد شدهاند) می کشند. بعد هم می گویند شما کشتید.
به نام حقوق بشر انسانهای بی گناه را به خاک و خون می کشند به نام عدالت آرای اقلیت را به اکثریت ترجیح می دهند. به نام آزادی بیان حق سخن گفتن را از رقیب خود می گیرند. به نام صداقت دروغ محض می گویند. می خواهند با زور دیکتاتوری(؟؟؟!!!) را از سر ملت بردارند. به نام دوستی و از سر دلسوزی با دشمنان مردم ایران هم صدا و هم سو میشوند و خون هزاران شهید این مرز و بوم را نادیده می گیرند.
آقای موسوی
شما که عرضه یه شکایت مستند نداری و تو جلسات شورای نگهبان حاضر نمی شی و به جز تهمت زدن و دروغ گویی چیز دیگه ای بلد نیستی می خواستی بیای رئیس جمهور این مردم بشی؟ آقای موسوی شما که شورای نگهبان را برای اظهار نظر عادل نمی دانی چرا اومدی کاندید شدی اصلا؟ چرا همون موقع که کاندید شدی نگفتی شورای نگهبان رو قبول نداری؟
آقای موسوی
شما بر علیه امنیت ملی اقدام کردی و در این مورد محکومی. شما زحمات چندین و چند ساله مسئولین قبلی رو تو همین یکی دو ماهه به باد دادی. خوب شد خطر ۴ ساله ریاست جمهوری تو از سر ملت رفع شد. هرچند تو همین یکی دو ماه به اندازه ۳۰ سال گند زدی.