روزگاری بسیجی ها ایست و بازرسی می گذاشتند و گشت های عملیاتی و اطلاعاتی می زدند. بیسیم دست می گرفتند. بعضی از بسیجی ها به اشتباه این ها را نماد بسیجی بودن می دیدند. آنهایی که بسیجی نبودند هم همینطور. فکر می کردند بسیجی بودن به این چیزهاست. بسیج یک نوع تفکر است. یک نوع عقیده است. الان خیلی از بسیجی ها نه سلاح به دست می گیرند و نه گاز اشک آور دارند و نه گشت می زنند و نه ایست و بازرسی می روند. اما بسیجی هستند. حتی شلوار لی می پوشند ریش پروفوسوری دارند و آخر هفته با دوستانشان به ماهیگیری می روند. اما الان دیگر جای سلاح و گاز نیست. الان هر بسیجی باید قلمی شیوا داشته باشد. اینک میدان جهاد عرصه مبارزه با قلم است. عرصه جهاد فرهنگی است.
مجید فضیلت هستم. متولد 1362 در شهرستان دزفول. لیسانس حسابداری. بزرگ شده تهران و ساکن اهواز. افتخارم این است که مسلمانم و شیعه. و افتخار می کنم که ایرانی هستم و ایرانم را دوست دارم و برای یک وجب از خاکش جانم را می دهم. شوهر عمه و عمویم در جنگ شهید شدند و پدربزرگم جانباز هفتاد درصد است. به دلاور مردی پدرم افتخار می کنم.